Dream mom(dog dog)

กลับมาเป็นคนเดิมแล้วสำหรับอะไรหลายอย่าง หลายอย่างได้เปลี่ยนไปจากที่เดิมมากมาย

ได้อยู่กับที่ไม่ไปไหนไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับอะไรทั้งนั้น มันไม่เป็นไปตามแผน มันไม่มีอะไรทั้งนั้นในชีวิติ

สุดท้ายเกิดมาจาก 0 ก็ได้ไปเป็น 0 อีกครั้งไม่อยากจะคิดอะไรไม่อยากพบไม่อยากเจอกับเรื่องเดิมๆ ที่เคยเป็น

ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากพูดคุย อยากปลีกตัวเองไปอยู่ป่า 

บ้าไปแล้ว 

เมื่อคืนไปที่ใจกลางเมืองมา ได้พักแล้วได้เดินดูแต่ละบุคคล อีกฝั้งหนึ่งมีความคึกคักของผู้คน พวกเขาต่างมา

กันด้วยจุดหมายเพื่อดิ่มกิน พบปะเพื่อนฝุงถึงจะต้องต่อคิวเพื่อเข้าไปทำให้ร่างกายได้รับสารพิษพวกเขาก็รอ

ยืนต่อแถวนานแค่ไหนก็รอ แปลกในความคิด พวกเขาคิดถึงคนที่บ้านกันบ้างไหม พ่อแม่จะรอลูกกินข้าวแค่ไหน

ทำมัยลูถึงออกมาเที่ยวเช่นนี้ เวลามันไม่เคยรอใคร จะมาจะไปเมื่อไรไม่รู้

แต่อีกฝั้งถนนหนึ่งมีคนยืนรอรถเมย์กลับบ้าน นั้นก็ฉันด้วย รอรถแล้ว 2 ชั่วโมงรถติดมากมายด้วยการปรับปรุงถนน

ของ กทม เมืองในฝันของใครก็ไม่รู้แต่ไม่ใช่ฉันแน่นอน 

มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาชนฉันกับเพื่อน แล้วก็เดินคลอปะทะฉันไปมา ตอนแรกไม่คิดอะไร ต่อมาเห็นแล้วว่าเขาได้ผ่านจากการเป็นมนุษย์ธรรดาไปแล้ว ไปเป็นอีกแบบ ในแบบ เดินเ้ท้าเปล่า เสื้อผ้าหลุดก็ไม่สน ด่าได้แม้กระทั้งไม่รู้จักกัน คือเขายืนรอรถเฉยๆ จน ฉันกับเพื่อนต้องเดินหนี เพราะไม่นานเจ้คงด่าฉันด้วยอีกคน อิอิ 

เห็นแล้วก็ให้อนิจจัง กับชีวิต มันจะเป็นแบบไหนในแบบที่เราหวังไหม ตอนนี้ไม่คิดอะไรเลย อยากไปบวช วันนี้โทรไปสถานปฎิบัติธรรม แม่ชีชื่อดังมาก เจ้าหน้าที่รับสายไม่เคยพูดดีกับเราเลยแม่เจ้า น่าคิดเนอะ 

มันกลายเป็นธุรกิจมากกว่าการไปปฎิบัติเพื่อให้ได้รับธรรมจริง นะ ฉันว่า 

แต่ในใจก็อยากไปแระ ตอนแรกกะว่าจะนอน แต่ตอนนี้ำำำไม่นอนแล้ว 

อยากไรก็ตามก็อยากให้กำลังใจตัวเองเท่านั้นแระ อยากระบายบ้างเพราะมันอึดอัดมากมายตอนนี้ ปัญหามันไม่เยอะมากแต่กะลังหาทาง เพื่อจะได้เห็นทางสว่างเสียที 

จบแล้ว ได้ระบายบ้างแค่เนียก็มีความสุขมากแล้ว 

บาย